Jesteś 98816 gościem na naszej stronie. 

   Najprostsza definicja wina brzmi: wino to sfermentowany sok z winogron. Wprawdzie nazwy tej często używa sie rownież dla określenia produktów fermentacji innych owoców, jednak są kraje (np. Francja), ktore stanowczo przeciwko temu protestują.

  Zostańmy zatem przy definicji przyjętej w krajach o bogatych tradycjach winiarskich. Dla koneserów i smakoszy wino to najprostszy i najbardziej naturalny alkohol uzyskiwany z winogron. Szczep (odmiana) winogron, z których wytwarza sie wino, jest jednym z najbardziej istotnych czynnikow decydujących o jego smaku, bukiecie i jakości.

  Istnieje kilka tysiecy szczepów, jednak w winiarstwie licza sie przede wszystkim te, które określa sie mianem szlachetnych. Hodowane od wiekow we Francji, Niemczech, Wloszech, Hiszpanii i Portugalii, w ostatnim stuleciu bardzo sie rozprzestrzeniły. Są obecne praktycznie wszedzie, gdzie klimat sprzyja uprawie.

   Wino znane bylo czlowiekowi juz w czasach starożytnych. Nie stronili od niego nawet bogowie - ambrozja i nektar byly ich ulubionymi napojami. Wino uswietnialo uroczystosci w greckich swiatyniach, wypijano je w duzych ilosciach na ucztach, biesiadach (wowczas obowiazkowo rozcienczone woda).

  Od początku cywilizacji opróżniano wszelkie bukłaki, amfory, dzbany, beczki, butelki... Rownież chrześcijaństwo ma niemałe zasługi w dziedzinie upowszechniania (i uświęcenia!) wina. Kult krwi Chrystusowej czynił z wina napój niebiański, oczyszczający.

  W średniowieczu, gdy winnice znacznie podupadły, ocalili je mnisi. Nie mogło wszak zabraknąć win klasztornych. Tak wiec tradycje związane z produkcją i konsumpcją wina sa waznym rozdziałem w dziejach ludzkiej kultury.





  Winiarstwo to przetwórstwo winogron na wino. Obejmuje ono proces uzyskiwania soku gronowego, jego fermentację i dojrzewanie. Oczywiscie, w wielkim uproszczeniu, bo technik produkcji wina jest nieskonczenie wiele. Nie ma dwóch jednakowych rodzajow wina.

  O ich własciwościach decyduje rodzaj szczepu winogron, czynniki naturalne (lokalny mikroklimat winnicy), sposob uprawy oraz metody produkcji wina. Istotę fermentacji wyjasnił w 1863 roku Louis Pasteur (przedtem byla mile widzianym zjawiskiem nie wyjaśnionym).

  Wina wytrawne to takie, w których - w procesie fermentacji - cały cukier zmienia sie w alkohol. Przy produkcji win slodkich fermentacje przerywa sie przed zużyciem sie całego cukru. Oczywiście, dochodzi do tego jeszcze proces leżakowania, czyli dojrzewania.

   Produkcja win musujacych polega na spowodowaniu w zwykłym winie drugiej fermentacji. Przebiega ona w hermetycznie zamknietym naczyniu - tak, aby powstajacy dwutlenek wegla nie mogl sie ulotnic (stąd te bąbelki).

   Niekwestionowany numer jeden wśród krajów o tradycjach winiarskich to Francja. Słynne wina z Burgundii, Bordeaux, Alzacji, Champagne i Loireíy nie maja sobie rownych. O miejsce drugie walcza Niemcy i Włochy, przy czym Niemcy - z iście zelazną dyscypliną - dbają o jakość win (znakomite reńskie i mozelskie). Włosi zas przodują w konsumpcji.

   Liczba gatunkow win jest tak ogromna (wciąż powstaja nowe), że informacje na temat najlepszych niesprawiedliwie stawiaja w cieniu te mniej cenione, a często wyśmienite. Wielka różnorodnosc szczepów pozwala na uzyskiwanie rozmaitych smaków, doskonalenie ich i niuansowanie dzieki mozliwosciom komponowania kilku odmian.

  Znaczną liczbę gatunkow stanowią wina kupazowane. Kupaz to taki etap produkcji, w którym miesza sie wina lub destylaty winne o cechach wzajemnie uzupelniajacych sie, w celu uzyskania trunku o wyjatkowych walorach smakowych i zharmonizowanym bukiecie.




  Trudno jest określić ścisłą datę pojawienia się uprawy winorośli. Wykopaliska archeologiczne świadczą o tym, że winorośl uprawiano już 4000 lat p.n.e. i chociaż początki produkcji wina nie są znane, wiadomo, że ludzie udoskonalili tylko naturalny proces. Mocniejsze szkło i szlachetniejsze korki. Wszystko wskazuje na to, że kolebką winiarstwa są kraje kaukaskie, Gruzja i Armenia. Najstarsze informacje pisane lub ikonograficzne datowane są na 2500 lat przed Chrystusem i wszystkie pochodzą z Mezopotamii. Dalej wino podbija świat idąc ze wschodu na zachód, dzięki rozwojowi handlu w basenie Morza śródziemnego. Przyczyniają się do tego Fenicjanie, Grecy i Rzymianie. Przez te tysiące lat wino było nie tylko napojem, było także środkiem zapobiegającym i leczącym choroby. Żołnierze Cezara na przykład, podczas wypraw wojennych, spożywali codziennie litr wina, w celu zwiększenia odporności na choroby zakaźne i epidemie. Znaczny wkład w rozpowszechnienie tego trunku mieli Rzymianie. Podbijając coraz to nowe tereny przenosili ze sobą uprawy winorośli. Wzrost popytu na wino wiąże się z rozwojem chrześcijaństwa. Zwiększała się ilość klasztorów i zakonów a co za tym idzie zapotrzebowanie na wino mszalne.

  W średniowieczu Francja posiadała ogromne winnice głównie w posiadaniu zakonników i arystokratów. W XII w. wino stało się towarem eksportowym. W wyniku tego ustanowiono zasady produkcji wina mające zapewnić odpowiednią jakość eksportowanym towarom. W XVIII w. wraz z pojawieniem się butelki i korka wino zyskuje nowe rzesze odbiorców. Winnice w połowie XIX w. przechodzą ciężkie próby w wyniku licznych chorób i pasożytów. W walce z filokserą pomogły przeszczepy z winorośli amerykańskiej. Spowodowało to duże straty w winnicach oraz zmiany w regionach ich upraw. Kryzys ten sprzyjał produkcji win nienaturalnych. Spowodowało to wprowadzenie zaostrzonych przepisów dotyczących produkcji win oraz powołanie specjalnych organów państwowych mających czuwać nad ich jakością i sprzedażą.