Alzacja
Bordeaux
Burgundia
Korsyka
Wzgórza nad Rodanem
Langwedocja
Loara
Prowansja
Południowy-zachód
Szampania
Cognac
Sabaudia






  Wina francuskie ciesza sie zasluzona reputacja jednych z najlepszych na swiecie. Wielopokoleniowe tradycje winiarskie, doskonaly klimat i warunki glebowe a przede wszystkim znakomity system kontroli jakosci tworza dla reputacji win francuskich stabilne podstawy. Winiarstwo francuskie regulowane jest przez scisle prawa zdefiniowane przez Appellation d'Origine Controlle (A.O.C.) Powolany do zycia w 1930 roku organ ustala scisle wymagania, ktore objete produkcja kontrolowana wina musza spelniac. Obecnie wina A.O.C stanowia ok 1/3 calej produkcji. Zgodnie z normami wytwarza sie ok. 350 rodzajow win. Wina nie mieszczace sie w grupie kontrolowanej przez A.O.C. sa klasyfikowane w nizszych jakosciowo grupach. Appellation d'Origine Vins Delimites de Qualite Superieure; Vins de Pays i Vins de Table.

  We Francji istnieje 7 glownych regionow produkcji wina: Szampania, Dolina Loary, Alzacja, Burgundia, Rejon Bordeaux, Wzgorza nad Rodanem i Langedocja na poludniowym zachodzie Francji. Ten ostatni region znany rowniez pod nazwa MIDI produkuje najwiecej win choc nie zawsze naleza one do najlepszych jakosciowo.

  Zgodnie z tradycja francuska etykieta na butelce nie zawiera nazwy gatunku winorosli podaje natomiast obowiazowo nazwe regionu gdzie wino zostalo wyprodukowane. W poszczegolnych regionach mozna sadzic jedynie winorosle gatunkow zaakceptowanych przez A.O.C.

  We Francji gdzie wino jest napojem pitym bardziej masowo niz Coca-Cola, sklepy sprzedaja czesto wina w pojemnikach bez etykiet z ujawniona jedynie zawartoscia alkoholu. Takich popularnych win stolowych sprzedaje sie bardzo wiele i z uwagi na niska cene i nienajgorsza z reguly jakosc ciesza sie one powodzeniem wsrod wielu klientow.

  Na przełomie tysiącleci francuscy winiarze znaleźli się w dość kłopotliwej sytuacji. W ciągu trzech ostatnich dekad XX wieku przeciętna konsumpcja wina we Francji spadła o połowę (przy tym średni wiek ludzi pijących wino codziennie wzrósł z trzydziestu do pięćdziesięciu lat), a eksport również nikogo nie zachwyca (np. w Wielkiej Brytanii udział sprzedaży win francuskich spadł w tym samym okresie czasu z 50 do 26%).

  Znaczny spadek eksportu Francja zawdzięcza takim producentom jak Australia, RPA, Chile, Argentyna czy Nowa Zelandia, którzy w tym samym okresie zanotowali rekordowe wzrosty eksportu.

  Kluczem do sławy win francuskich są magiczne słowa Appellation Contrôlée (AC), które w XX wieku stały się standardem określającym wina jakościowe. Jednak u progu nowego tysišclecia Francja stała się więźniem własnych uwarunkowań prawnych.

  Aby winu można było przyznać prawo do używania określonej Appellation Contrôlée, musi one spełniać szereg warunków, jak określony rodzaj gron, sposób ich zbierania, sposób obsadzania winnic, określona zawartość alkoholu, określone informacje na etykiecie.

  O ile z jednej strony prawo wyznacza standardy jakościowe, to z drugiej wiąże ono ręce winiarzom, ponieważ znacznie ogranicza ich swobodę w zakresie metod uprawy i winifikacji win.